Silnik 3D w karcie przeglądarki

Czym jest Babylon.js

Babylon.js to otwartoźródłowy silnik 3D czasu rzeczywistego dla sieci, udostępniany na licencji Apache 2.0 i rozwijany jawnie na GitHubie. Powstał w Microsofcie, a dziś tworzy go duża społeczność współtwórców. To nie jest przeglądarka modeli ani zabawkowy renderer: graf sceny, materiały PBR, animacja szkieletowa, cząsteczki, postprocessing i fizyka — wszystko to jest jego częścią, a w produkcji korzystają z niego studia i narzędzia przemysłowe daleko poza naszym światem.

Jeden silnik, każdy moduł 3D

Widok rzeźbienia, widok retopologii, malowanie 3D, moduł oświetlenia i renderowania oraz silnik gry — wszystkie działają na tym samym kodzie sceny Babylon. Dlatego siatka nie wymaga ponownego importu przy przejściu z jednego modułu do drugiego, a cieniowanie ustawione w jednym miejscu wygląda tak samo w innym. Pakiet zbudowany z sześciu różnych rendererów miałby sześć różnych definicji „tego samego materiału”.

WebGPU, gdy przeglądarka je obsługuje

Babylon.js obsługuje WebGPU, nowoczesne API graficzne, na które przechodzą przeglądarki, a tam, gdzie jest ono niedostępne, korzysta z WebGL2. Nie musisz nic wybierać: widok pyta przeglądarkę, co potrafi, i wybiera szybszą ścieżkę, jeśli taka istnieje. W miarę jak WebGPU trafia do kolejnych przeglądarek, twoja maszyna staje się szybsza bez żadnej reinstalacji.

Fizyka to Havok, działający jako WebAssembly

Symulacja w module Engine korzysta z silnika fizyki Havok — tego samego, który napędza długą listę wydanych gier komercyjnych — skompilowanego do WebAssembly i uruchamianego przez wtyczkę fizyki Babylon. Sztywne bryły, kolizje i więzy są obliczane w karcie przeglądarki z niemal natywną prędkością, bez żadnego zapytania do serwera.

Standardowe formaty, na wejściu i wyjściu

Babylon odczytuje i zapisuje glTF oraz GLB za pomocą oficjalnych loaderów i serializatorów — tą samą drogą scena opuszcza aukimi w kierunku natywnej kompilacji. Twoja praca jest zapisywana w formacie, który odczytuje reszta branży — Blender, Godot, Unity, Unreal i dowolna przeglądarka w sieci — a nie w prywatnym kontenerze, który potrafimy otworzyć tylko my.

• Import i eksport glTF / GLB
• Materiały PBR, które przetrwają eksport
• Ten sam plik GLB zasila natywną kompilację Bevy

Co to daje

Żadnej wtyczki, żadnego sterownika, żadnej instalacji na 40 GB: adres URL otwiera aplikację 3D. Ponieważ silnik pod spodem jest publiczny i udokumentowany, to, czego uczysz się w aukimi, to wiedza przenośna, a każdy może dokładnie sprawdzić, jak powstaje obraz na ekranie. Nie napisaliśmy tajnego renderera i nie prosimy, byś ufał takiemu.